Bloki rozdzielcze Pawbol – rozdział energii elektrycznej w rozdzielnicach i szafach sterowniczych

Bloki rozdzielcze Pawbol to elementy połączeniowe przeznaczone do rozprowadzania energii elektrycznej pomiędzy przewodami o różnych przekrojach oraz organizacji połączeń wewnątrz rozdzielnic. Umożliwiają przyłączenie przewodu zasilającego i wykonanie odpowiedniej liczby odejść do aparatów lub kolejnych części instalacji.

Program producenta obejmuje konstrukcje jednotorowe, wielobiegunowe bloki modułowe, rozwiązania przystosowane do przewodów aluminiowych i miedzianych oraz rodzinę SPLIT przeznaczoną do rozdziału zasilania przy zróżnicowanych wymaganiach prądowych.

Poszczególne wykonania różnią się liczbą torów, konfiguracją zacisków, dopuszczalnymi przekrojami przewodów, prądem znamionowym oraz sposobem montażu. Dzięki temu możliwe jest dopasowanie elementu zarówno do niewielkiej rozdzielnicy instalacyjnej, jak i bardziej rozbudowanej szafy elektrycznej.

Właściwy wybór bloku rozdzielczego wpływa na przejrzystość połączeń, możliwości przyłączeniowe i organizację przestrzeni wewnątrz obudowy. Dobór powinien uwzględniać nie tylko liczbę odpływów, lecz także parametry całego układu zasilania.

Do czego służy blok rozdzielczy?

Podstawową funkcją bloku rozdzielczego jest wykonanie wspólnego punktu połączeniowego dla określonego toru elektrycznego oraz rozprowadzenie zasilania do kilku przewodów odpływowych.

Przykładowo przewód doprowadzający zasilanie do rozdzielnicy może zostać podłączony do odpowiedniego zacisku wejściowego, a z pozostałych zacisków można wyprowadzić przewody zasilające poszczególne grupy aparatów.

Takie rozwiązanie pozwala uniknąć wykonywania wielu połączeń bezpośrednio w zaciskach urządzeń, które nie zostały przystosowane do przyłączania kilku przewodów.

Blok rozdzielczy umożliwia również uporządkowanie przewodów o różnych przekrojach. Większy przewód zasilający może współpracować z kilkoma mniejszymi przewodami odpływowymi, jeżeli konstrukcja bloku przewiduje odpowiednie zaciski.

Blok rozdzielczy nie jest aparatem zabezpieczającym. Samodzielnie nie zapewnia ochrony przed przeciążeniem ani zwarciem. Sposób zabezpieczenia przewodów i poszczególnych obwodów musi wynikać z projektu instalacji.

Znaczenie ma również liczba torów. W bloku wielobiegunowym poszczególne tory są od siebie elektrycznie oddzielone, dzięki czemu można organizować połączenia różnych przewodów czynnych lub innych odpowiednio przewidzianych obwodów.

Bloki rozdzielcze modułowe – konstrukcje dwubiegunowe i czterobiegunowe

Jedną z grup produktów Pawbol są modułowe bloki rozdzielcze wyposażone w dwa lub cztery niezależne tory przyłączeniowe.

Konstrukcje te umożliwiają uporządkowanie kilku torów elektrycznych w jednej obudowie, bez konieczności stosowania oddzielnego bloku dla każdego z nich.

W programie występują między innymi dwubiegunowe modele o konfiguracjach 2 × 7, 2 × 11 oraz 2 × 15 zacisków.

Producent oferuje również wykonania czterobiegunowe o konfiguracjach 4 × 7, 4 × 11 i 4 × 15 zacisków.

Zapis 4 × 11 oznacza cztery tory, z których każdy posiada jedenaście zacisków. Nie należy interpretować go jako jedenastu wspólnych zacisków dla całej konstrukcji.

Bloki modułowe Pawbol występują w wykonaniach o prądzie znamionowym 160 A i napięciu znamionowym 500 V.

W zależności od modelu stosowane są obudowy z białym korpusem oraz odpowiednią klapką ochronną.

Konstrukcje dwubiegunowe mogą służyć do organizacji dwóch odrębnych torów, natomiast czterobiegunowe umożliwiają przygotowanie większej liczby niezależnych połączeń w jednym elemencie.

Większa liczba zacisków nie oznacza automatycznie większego prądu znamionowego. Parametry elektryczne należy odnosić do konkretnego bloku, a nie wyłącznie do liczby przyłączy.

Bloki jednotorowe – rozdział jednego przewodu na dwa odpływy

Pawbol oferuje również kompaktowe bloki jednotorowe przeznaczone do wykonywania połączeń w obrębie jednego toru elektrycznego.

Są to rozwiązania przydatne tam, gdzie konieczne jest rozdzielenie pojedynczego przewodu zasilającego na dwa przewody odpływowe, bez zastosowania większej konstrukcji wielobiegunowej.

Program obejmuje między innymi wykonania o konfiguracjach 1 × 25/2 × 16 mm², 1 × 35/2 × 25 mm² oraz 1 × 70/2 × 50 mm².

Oznaczenia informują o konstrukcji punktów przyłączeniowych i ich nominalnych przekrojach.

Przykładowo model E.4163 występuje w wykonaniu z jednym zaciskiem 70 mm² i dwoma zaciskami 50 mm². Dla tego wariantu producent podaje prąd znamionowy 300 A oraz napięcie znamionowe izolacji 1 kV.

Kompaktowa konstrukcja pozwala wykorzystać taki blok w rozdzielnicy, w której nie ma potrzeby instalowania wielotorowego zespołu przyłączeniowego.

Poszczególne wielkości nie mają jednak identycznych parametrów. Przy wyborze należy sprawdzić zarówno dopuszczalny przekrój przewodu wejściowego, jak i możliwości przyłączenia przewodów odpływowych.

Bloki rozdzielcze Al/Cu – połączenia przewodów aluminiowych i miedzianych

Osobną część oferty Pawbol stanowią bloki przeznaczone do współpracy z przewodami aluminiowymi i miedzianymi.

Oznaczenie Al/Cu wskazuje, że producent przewidział możliwość stosowania obu rodzajów przewodników w odpowiednich zaciskach.

Jest to istotne szczególnie podczas modernizacji instalacji, w których przewody zasilające wykonano z aluminium, natomiast nowe obwody lub wyposażenie rozdzielnicy wykorzystują przewody miedziane.

W programie znajdują się między innymi modele E.4090, E.4091, E.4092 i E.4093.

Poszczególne konstrukcje różnią się liczbą zacisków i zakresami obsługiwanych przekrojów.

Przykładowo E.4090 umożliwia wykonanie połączeń z wykorzystaniem zacisków o zakresach 2,5–50 mm², 2,5–25 mm² oraz 2,5–16 mm². Producent podaje dla tego modelu prąd znamionowy 160 A i napięcie 600 V.

Model E.4092 ma inną konfigurację, obejmującą cztery zaciski o zakresie 6–70 mm².

Program uzupełniają bloki E.4094 i E.4095 o odmiennej konstrukcji oraz liczbie punktów przyłączeniowych.

Możliwość podłączenia aluminium i miedzi musi być potwierdzona dla konkretnego wyrobu. Nie należy zakładać, że każdy blok rozdzielczy dopuszcza oba materiały wyłącznie dlatego, że ma podobną konstrukcję.

Bloki SPLIT – rozbudowany program rozdziału zasilania

SPLIT to rodzina bloków rozdzielczych Pawbol obejmująca konstrukcje o zróżnicowanej liczbie zacisków i szerokim zakresie parametrów elektrycznych.

W programie występują między innymi modele o prądach znamionowych 80 A, 125 A, 160 A, 250 A, 400 A, 450 A oraz 500 A.

Wykonania różnią się możliwościami przyłączeniowymi, dlatego nie należy traktować ich jako identycznych konstrukcji o zmienionym wyłącznie prądzie znamionowym.

Bloki SPLIT mogą posiadać jeden większy zacisk zasilający oraz kilka grup zacisków odpływowych przeznaczonych do przewodów o różnych przekrojach.

Takie rozwiązanie umożliwia wykonanie rozdziału zasilania na większą liczbę przewodów bez konieczności stosowania dodatkowych połączeń pośrednich.

W wybranych modelach producent przewidział możliwość przyłączania przewodów aluminiowych i miedzianych. Program obejmuje również konstrukcje z osłoną izolacyjną w postaci klapki.

Parametry poszczególnych wersji należy jednak rozpatrywać oddzielnie. Model o prądzie znamionowym 500 A nie musi mieć identycznego układu zacisków jak konstrukcja 400 A.

SPLIT 80 A, 125 A i 160 A – bloki do mniejszych układów

Wśród modeli SPLIT znajdują się rozwiązania przeznaczone do instalacji wymagających rozprowadzenia zasilania przy umiarkowanych prądach znamionowych.

Przykładowo blok SPLIT 80 A jest oferowany w konfiguracji z zaciskiem wejściowym 6–16 mm² oraz dodatkowymi zaciskami dla przewodów o mniejszych przekrojach.

Wariant 125 A posiada jeden zacisk dla przewodu o przekroju 10–35 mm² oraz siedem zacisków dla przewodów 2,5–16 mm².

W modelu 160 A producent przewidział zacisk wejściowy o zakresie 10–70 mm² oraz siedem zacisków odpływowych 2,5–16 mm².

Różnice w przekrojach mają znaczenie podczas doboru do konkretnego obwodu zasilającego.

Nie należy zakładać, że przewód o przekroju mieszczącym się w zacisku większego modelu może być automatycznie stosowany z mniejszą konstrukcją.

Podstawą doboru pozostają parametry zasilania, liczba potrzebnych odejść oraz przekroje wszystkich przewodów.

Przy porównywaniu modeli istotne jest również sprawdzenie miejsca potrzebnego na montaż bloku i podłączenie przewodów.

SPLIT 250 A i 400 A – większe przekroje oraz liczba odpływów

Modele SPLIT 250 A i 400 A pozwalają wykonywać bardziej rozbudowane połączenia w rozdzielnicach i szafach elektrycznych.

Wersja 250 A posiada zacisk wejściowy o zakresie 35–120 mm² oraz kilka grup zacisków przeznaczonych do przewodów o mniejszych przekrojach.

W modelu 400 A producent przewidział jeden zacisk o zakresie 95–185 mm², dwa zaciski 6–35 mm², pięć zacisków 2,5–16 mm² oraz cztery zaciski 2,5–10 mm².

Konfiguracja ta umożliwia rozdzielenie zasilania na wiele przewodów o różnych przekrojach, pod warunkiem zachowania ograniczeń określonych dla konkretnego bloku i całego układu.

W większych konstrukcjach szczególnego znaczenia nabiera organizacja przestrzeni montażowej.

Przewody o dużych przekrojach mają określone wymagania dotyczące gięcia i sposobu doprowadzenia do zacisków. Dlatego podczas projektowania rozdzielnicy należy przewidzieć odpowiednie odstępy od innych aparatów oraz przestrzeń przyłączeniową.

Prąd znamionowy bloku nie oznacza, że każdy jego odpływ może być obciążony takim samym prądem. O dopuszczalnym obciążeniu każdego połączenia decydują również parametry zacisku, przekrój przewodu i zabezpieczenia obwodu.

Bloki SPLIT 450 A i 500 A – rozwiązania o większej obciążalności

Program SPLIT obejmuje także wykonania o prądach znamionowych 450 A i 500 A.

Wśród modeli 450 A znajdują się konstrukcje przeznaczone do przewodów o przekroju do 240 mm², oferowane w kilku wariantach kolorystycznych, w tym szarym, niebieskim i zielonym.

Producent podaje dla tych wykonań napięcie znamionowe izolacji 1 kV.

Wariant 500 A stanowi odrębną konstrukcję z rozbudowaną konfiguracją zacisków.

Przy doborze bloków o większej obciążalności należy szczególnie uwzględnić parametry zasilania, sposób wykonania połączeń i dopuszczalne przekroje poszczególnych zacisków.

Ważne jest również miejsce montażu oraz warunki pracy kompletnej rozdzielnicy.

Parametry izolacyjne, wytrzymałość połączeń i obciążalność całego zestawu muszą odpowiadać wymaganiom projektu. Sam wybór bloku o wysokim prądzie znamionowym nie oznacza automatycznie zwiększenia możliwości pozostałych elementów instalacji.

Kolory bloków rozdzielczych – identyfikacja poszczególnych torów

Pawbol oferuje bloki rozdzielcze w różnych wariantach kolorystycznych.

W programie występują między innymi obudowy niebieskie, szare, czarne, brązowe, zielone oraz żółto-zielone.

Kolorystyka może ułatwiać organizację wyposażenia i identyfikację połączeń w rozdzielnicy.

Przykładowo kolor niebieski jest wykorzystywany do oznaczania przewodu neutralnego N, natomiast kombinacja żółto-zielona jest zarezerwowana dla identyfikacji przewodu ochronnego.

Znaczenie ma jednak również konstrukcja konkretnego bloku i sposób wykonania całej instalacji.

Sam kolor obudowy nie określa parametrów elektrycznych ani nie zastępuje prawidłowego oznaczenia przewodów i zacisków.

Nie należy również zakładać, że wszystkie modele występują we wszystkich dostępnych kolorach. Warianty kolorystyczne są przypisane do konkretnych wykonań katalogowych.

Przy kompletowaniu rozdzielnicy warto zachować spójny sposób identyfikacji przewodów i odpowiednio dobrać kolorystykę zastosowanych bloków.

Montaż bloków na szynie TH35 i bezpośrednio do podłoża

Sposób montażu bloku rozdzielczego wpływa na możliwości rozmieszczenia wyposażenia wewnątrz rozdzielnicy.

W programie Pawbol znajdują się konstrukcje przystosowane do mocowania na standardowej szynie TH35, stosowanej również do montażu aparatury modułowej.

Wybrane bloki można zamocować także bezpośrednio do podłoża za pomocą wkrętów.

Montaż na szynie TH35 umożliwia uporządkowane rozmieszczenie elementów przyłączeniowych w pobliżu aparatury zabezpieczającej i sterującej.

Mocowanie bezpośrednie może być przydatne w większych szafach rozdzielczych, w których rozmieszczenie bloków wynika z indywidualnego projektu płyty montażowej.

Nie każda konstrukcja ma jednak identyczny system mocowania. Przed wyborem należy uwzględnić rozwiązanie przewidziane przez producenta dla konkretnego modelu.

Niezależnie od sposobu montażu należy zapewnić odpowiednią przestrzeń do wprowadzenia przewodów oraz dostęp do zacisków podczas wykonywania połączeń.

W przypadku przewodów o większych przekrojach należy również uwzględnić siły mechaniczne działające na blok i jego mocowanie.

Dobór przekroju przewodów – wejście i odpływy

Jednym z najważniejszych parametrów bloku rozdzielczego jest konfiguracja jego zacisków.

W wielu konstrukcjach przewidziano większy zacisk wejściowy oraz kilka mniejszych zacisków odpływowych. Takie rozwiązanie odpowiada typowemu układowi rozdziału energii, w którym przewód zasilający ma większy przekrój niż przewody prowadzące do poszczególnych aparatów.

Przykładowo zapis 1 × 95–185 mm² oznacza jeden zacisk przystosowany do przewodu o przekroju mieszczącym się w podanym zakresie.

Zapis 5 × 2,5–16 mm² informuje natomiast o pięciu zaciskach przeznaczonych do przewodów o wskazanych przekrojach.

Podczas doboru trzeba uwzględnić wszystkie połączenia przewidziane w projekcie. Znaczenie ma zarówno liczba przewodów, jak i ich przekroje oraz rodzaj żył.

Przewód jednodrutowy, wielodrutowy i giętki mogą wymagać odmiennego sposobu przygotowania końcówki.

Należy również sprawdzić, czy dany zacisk dopuszcza przyłączenie jednego, czy większej liczby przewodów. Nie można samodzielnie zakładać możliwości umieszczenia dwóch żył w zacisku przeznaczonym dla jednego przewodnika.

Właściwie dobrany blok powinien umożliwiać wykonanie wszystkich połączeń bez przekraczania dopuszczalnych zakresów przekrojów.

Prąd znamionowy i napięcie – jak interpretować parametry bloków?

Prąd znamionowy określa obciążenie, dla którego producent przewidział dany blok w określonych warunkach.

W programie Pawbol występują konstrukcje o odmiennych wartościach znamionowych, dlatego nie należy przyjmować jednego uniwersalnego parametru dla całej kategorii.

Również napięcie znamionowe różni się pomiędzy poszczególnymi modelami.

Przykładowo modułowe bloki rozdzielcze występują w wykonaniach 160 A i 500 V, natomiast wybrane konstrukcje Al/Cu mają parametry 160 A i 600 V.

W programie SPLIT dostępne są również modele o napięciu znamionowym izolacji 1 kV.

Należy rozróżniać napięcie znamionowe izolacji od pozostałych parametrów elektrycznych urządzenia. Samo oznaczenie 1 kV nie przesądza o możliwości wykorzystania bloku w dowolnym układzie prądu stałego lub przemiennego.

O przydatności wyrobu decydują pełne parametry określone dla konkretnego wykonania.

Istotne jest także zabezpieczenie przewodów odpływowych. Blok rozdzielczy nie ogranicza samodzielnie prądu przepływającego przez poszczególne odejścia.

Dlatego każdy obwód musi być rozpatrywany w kontekście całego układu zasilania i przyjętego sposobu ochrony.

Blok rozdzielczy a listwa zaciskowa i szyna prądowa

Bloki rozdzielcze, listwy zaciskowe oraz szyny prądowe należą do elementów służących do wykonywania połączeń elektrycznych. Różnią się jednak konstrukcją i sposobem wykorzystania.

Blok rozdzielczy służy przede wszystkim do rozprowadzenia zasilania pomiędzy kilka przewodów. W zależności od konstrukcji może posiadać jeden lub kilka niezależnych torów.

Listwa zaciskowa może służyć do wykonywania pojedynczych połączeń, organizacji przewodów neutralnych i ochronnych lub tworzenia wielu oddzielnych punktów przyłączeniowych.

Szyna prądowa jest przeznaczona do wykonywania połączeń zbiorczych, na przykład pomiędzy odpowiednio dobranymi aparatami modułowymi.

Szyny mogą mieć konstrukcję widełkową, sztyftową lub inną, dostosowaną do konkretnego sposobu przyłączenia.

Blok rozdzielczy umożliwia natomiast podłączenie przewodów o zróżnicowanych przekrojach bez konieczności stosowania specjalnej szyny odpowiadającej geometrii zacisków poszczególnych aparatów.

W rozbudowanej rozdzielnicy oba rozwiązania mogą się uzupełniać. Blok służy do organizacji rozdziału zasilania, natomiast szyna do wykonania odpowiednich połączeń pomiędzy grupą aparatów.

Wybór powinien zależeć od konfiguracji obwodów, wymaganej liczby odpływów i sposobu montażu.

Zastosowanie bloków rozdzielczych w instalacjach elektrycznych

Bloki rozdzielcze znajdują zastosowanie w rozdzielnicach budynków mieszkalnych, obiektów użytkowych oraz instalacjach przemysłowych.

W rozdzielnicy mieszkaniowej mogą służyć do uporządkowania rozprowadzenia zasilania pomiędzy poszczególne grupy aparatów.

W większych obiektach umożliwiają przygotowanie rozbudowanego układu z większą liczbą przewodów odpływowych.

W szafach sterowniczych znajdują zastosowanie przy organizacji zasilania aparatury, urządzeń pomocniczych i odpowiednio wydzielonych obwodów.

Bloki Al/Cu mogą być przydatne podczas modernizacji instalacji wykorzystujących przewody aluminiowe, jeżeli zachodzi potrzeba wykonania odpowiednich połączeń z przewodami miedzianymi.

Rodzina SPLIT pozwala natomiast rozpatrywać rozwiązania o większej liczbie punktów przyłączeniowych oraz zróżnicowanych przekrojach przewodów.

Ostateczny dobór zależy od parametrów instalacji i konstrukcji rozdzielnicy. Nie każdy blok jest odpowiedni do każdego sposobu połączenia, nawet jeśli nominalna liczba zacisków odpowiada potrzebom projektu.

Jak dobrać blok rozdzielczy Pawbol?

Dobór należy rozpocząć od określenia funkcji, jaką blok ma pełnić w instalacji.

Pierwszym kryterium jest liczba wymaganych torów. W przypadku rozdziału jednego przewodu można rozpatrzyć blok jednotorowy, natomiast przy organizacji kilku niezależnych torów odpowiednia może być konstrukcja wielobiegunowa.

Następnie należy ustalić liczbę odpływów i przekroje wszystkich przewodów.

Przy większej liczbie połączeń można rozważyć odpowiedni model SPLIT, w którym przewidziano kilka grup zacisków o różnych zakresach przekrojów.

Kolejnym etapem jest sprawdzenie parametrów elektrycznych: prądu znamionowego, napięcia i właściwości izolacyjnych.

Należy również uwzględnić materiał przewodników. Jeżeli instalacja obejmuje aluminium, trzeba wybrać konstrukcję o potwierdzonym przeznaczeniu Al/Cu.

Istotny jest sposób montażu oraz miejsce dostępne wewnątrz obudowy. Blok powinien umożliwiać prawidłowe podłączenie wszystkich przewodów bez nadmiernego ich zaginania i utrudniania dostępu do pozostałej aparatury.

Odpowiedni dobór powinien obejmować cały układ połączeniowy, a nie wyłącznie parametry pojedynczego bloku.

Bloki rozdzielcze Pawbol w hurtowni elektrycznej ELPIE

Hurtownia elektryczna ELPIE oferuje materiały przeznaczone do budowy i wyposażania instalacji elektrycznych, w tym aparaturę rozdzielczą oraz elementy połączeniowe.

W naszym e-sklepie można zapoznać się z aktualną ofertą bloków rozdzielczych Pawbol, porównać dostępne wykonania i dobrać odpowiednią konstrukcję do parametrów instalacji.

Przy kompletowaniu rozdzielnicy warto uwzględnić również odpowiednią obudowę, aparaturę zabezpieczającą, szyny montażowe, przewody i pozostałe elementy połączeniowe.

W przypadku większych zamówień lub konieczności doboru bloku o określonej konfiguracji zacisków zapraszamy do kontaktu z hurtownią ELPIE. Pomożemy skompletować potrzebne materiały i przygotujemy ofertę dostosowaną do wymagań inwestycji.