Modułowe przełączniki instalacyjne BEMKO / Schelinger SF I-0-II

Modułowe przełączniki instalacyjne SF oferowane przez BEMKO pod marką Schelinger są aparatami przeznaczonymi do ręcznego wyboru jednej z dwóch linii zasilających. Producent określa ich program przełączeń jako 1-0-2, odpowiadający pozycjom I-0-II. Dzięki temu możliwe jest podłączenie wyjścia do pierwszej linii, całkowite rozłączenie obwodu albo przełączenie na drugą linię.

W serii SF producent potwierdza dwa warianty: 2P 63 A oraz 4P 63 A. Oba przełączniki przeznaczone są do montażu na standardowej szynie DIN 35 mm i mogą być stosowane między innymi w ręcznie obsługiwanych układach sieć–agregat.

Co oznacza I-0-II lub 1-0-2?

Oznaczenia I-0-II i 1-0-2 opisują trzy położenia przełącznika. W pozycji I odbiorniki są połączone z pierwszą linią wejściową. Pozycja 0 powoduje rozłączenie obwodu. Po przełączeniu w pozycję II zasilanie pobierane jest z drugiej linii.

Takie rozwiązanie jest przydatne wszędzie tam, gdzie wymagany jest świadomy, ręczny wybór pomiędzy dwoma źródłami zasilania.

Nie należy jednak utożsamiać przełącznika SF z automatycznym układem SZR. Aparat nie wykrywa zaniku napięcia i nie przełącza źródła samoczynnie. Zmiana położenia wykonywana jest ręcznie.

Przełącznik 2P czy 4P – czym się różnią?

Symbol P oznacza liczbę jednocześnie przełączanych biegunów.

Wariant SF 2P posiada dwa bieguny i według danych producenta przeznaczony jest do napięcia znamionowego 230/400 V AC, 50 Hz. Wersja SF 4P ma cztery bieguny i napięcie znamionowe 400 V AC, 50 Hz.

Nie należy jednak dobierać aparatu wyłącznie według uproszczonej zasady „2P do instalacji jednofazowej, 4P do trójfazowej”. O właściwej liczbie przełączanych torów decyduje sposób wykonania konkretnej instalacji, układ sieci oraz sposób prowadzenia przewodu neutralnego.

Co oznacza prąd znamionowy 63 A?

Oba przełączniki SF mają deklarowany przez producenta prąd znamionowy Ie 63 A.

Wartość 63 A opisuje parametr samego aparatu. Nie oznacza natomiast, że po zamontowaniu przełącznika każda instalacja może być automatycznie obciążona prądem 63 A.

Dopuszczalne obciążenie obwodu zależy również od przekroju i sposobu ułożenia przewodów, zabezpieczeń, warunków pracy oraz parametrów całej instalacji. Przełącznik źródeł zasilania nie zastępuje wyłączników nadprądowych, różnicowoprądowych ani innych wymaganych zabezpieczeń.

Jakie przewody można podłączyć do przełączników SF?

Instrukcja producenta podaje zakres przekrojów przewodów od 1,5 do 16 mm².

Maksymalny przekrój 16 mm² określa możliwości zacisku przełącznika, ale nie jest jednocześnie zaleceniem stosowania przewodu o takim przekroju w każdej instalacji. Przekrój przewodu trzeba dobrać do rzeczywistego obciążenia, zabezpieczenia, długości obwodu, sposobu ułożenia i warunków pracy.

Czy przełącznik SF można zastosować jako sieć–agregat?

Tak. Producent w dokumentacji serii SF wskazuje przełączanie sieć–agregat jako jedno z zastosowań tych aparatów.

Program 1-0-2 pozwala wybrać jedną z dwóch linii wejściowych albo całkowicie rozłączyć obwód. Dzięki temu możliwe jest ręczne przełączanie pomiędzy zasilaniem podstawowym i rezerwowym.

Sposób wykonania takiego układu powinien jednak wynikać z konkretnej instalacji. Samo oznaczenie 2P lub 4P nie wystarcza do prawidłowego doboru aparatu.

Jak montuje się przełączniki SF?

Obie wersje przeznaczone są do montażu na szynie DIN 35 mm, dzięki czemu mogą być instalowane w typowych rozdzielnicach razem z inną aparaturą modułową.

Wariant 2P ma według danych producenta 36 mm szerokości, 83 mm długości i 72 mm wysokości. Wersja 4P ma 71 mm szerokości, 83 mm długości i 74 mm wysokości. Różnica ta ma znaczenie przy planowaniu ilości miejsca w rozdzielnicy.

Producent deklaruje dla obu wariantów stopień ochrony IP20 oraz temperaturę pracy od -20°C do +50°C.

Przełącznik I-0-II a rozłącznik izolacyjny – jaka jest różnica?

Choć oba aparaty mogą występować w rozdzielnicach modułowych, pełnią inną funkcję.

Rozłącznik izolacyjny służy do załączania lub rozłączania określonego toru. Przełącznik I-0-II umożliwia natomiast wybór jednej z dwóch linii wejściowych, a dodatkowo posiada pozycję 0 umożliwiającą całkowite rozłączenie.

Dla klienta poszukującego rozwiązania do ręcznego wyboru źródła zasilania jest to podstawowa różnica pomiędzy tymi urządzeniami.

Jak dobrać modułowy przełącznik SF?

Przy wyborze należy w pierwszej kolejności określić liczbę torów, które mają być jednocześnie przełączane. Następnie trzeba uwzględnić napięcie instalacji, wymagany prąd znamionowy, przekroje przewodów oraz sposób wykonania zasilania podstawowego i rezerwowego.

Znaczenie ma również ilość miejsca dostępnego w rozdzielnicy, ponieważ wersja 4P jest wyraźnie szersza od wariantu 2P.

Jeżeli przełącznik ma pracować w układzie sieć–agregat, należy zweryfikować cały sposób przełączania źródeł zasilania, a nie tylko prąd znamionowy aparatu.

Modułowe przełączniki SF w hurtowni i e-sklepie Elpie

W kategorii modułowych przełączników instalacyjnych w hurtowni i e-sklepie Elpie można dobrać aparaty SF przeznaczone do ręcznego przełączania pomiędzy dwiema liniami zasilającymi.

Przy wyborze warto porównać przede wszystkim liczbę biegunów 2P lub 4P, sposób wykonania instalacji, wymagany prąd znamionowy oraz dostępne miejsce w rozdzielnicy. Pozwala to dobrać przełącznik na podstawie rzeczywistych parametrów instalacji, a nie wyłącznie nazwy lub oznaczenia aparatu.